PortalIndexKalenderFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen

Deel | 
 

 Iemand?

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 
AuteurBericht
Cookie
avatar

Aantal berichten : 26
Pawprints : 21

Karakterprofiel
Roedel: /
Leeftijd: 5 1/2
Partner: The time is gone

BerichtOnderwerp: Iemand?    ma jan 02, 2012 7:41 am

Een sterk gebouwde wolf liep door de bossen. stap voor stap zette hij zijn sterke poten neer. Zijn poten volgde de ritme van de wind. Net zoals zijn staart. Stap-stap-zwiep-stap-stap-zwiep. Het eeuwige ritme dat hij volgde. Het ritme dat er ingetraind was, 2 jaar lang. 2 jaar lang niks anders dan trainen. Niet dat hij het niet leuk vond. Hij leefde er elke minute naar uit. Alleen dat eeuwige geklier om zijn naam. Hij had zoon hekel aan zijn naam waarom moesten zijn ouders hem zo noemen. Als het kon veranderen hij zijn naam. Hij ging weer over naar zijn ritme. Stap-stap-zwiep-stap-stap-zwiep. Het was het ritme dat hij duizenden keerde hoorde. Terwijl zijn roedel oorlog strijden. Hij mocht niet mee doen, te jong. Hoezo te jong? Hij had zijn training toch afgerond, of ja afgerond hij had zijn status als krijger gekregen. Leren deed hij nog altijd.Hij stopte met lopen Hij was aangekomen bij het oorlog gebied. Hij had van een afstandje staan toe kijken. Hij zag vele winnen maar ook vele sterven. Hij had bewondering voor ze. Hij wou dat hij zelf mee mocht doen. Hij snapte het nog steeds niet. *krak* Wat was dat? Zijn oren volgde het geluid. Hij had geleerd niet meteen zijn blik op het gene te richten waar hij iets hoorde. Hij liet zijn neus zich concerteren op de plek waar het geluid vandaan kwam. Het was een wolf. Een jaar of 6 en een reu. Het was geen wolf van zijn roedel. De geur was niet het zelfde als van die van hem. Hij haalde zijn neus op. Wacht dat was de geur van de roedel waar zijn roedel tegen vocht. Dit kon niks goed betekenen. Zachtjes draaide zijn kop. Daarna bleef hij weer doods stil zitten. Elke beweging zou zijn plaats verraden. Hij zag de wolf het puur zwarte wolf. Hij sluipte richting de twee vechtende roedels. Hij volgde de blik van de wolf met zijn eigen ogen. Wat hij zag betekende niks goed. De wolf wou de alfa aanvallen van zijn roedel. Dit kon hij niet laten gebeuren. Hij sprong voor uit en rende richting de wolf. Het zelfde ritme keerde weer terug maar nu veel sneller. Stap-stap-zwiep-stap-stap-zwiep. Hij was vlak bij de wolf. De wolf had nog niks in de gaten. Stom kop, de wolf was zo gericht op zijn doel dat hij vergat op zijn omgeving te letten. Cookie maakte de laatste sprong richting de wolf. Hij zette zijn kaken diep in de nek van de wolf. Het bloed stroomde langs zijn kaken. Dit was gewoon te simpel, de wolf had hem niet verwacht. Hij bereikte de luchtpijp van de wolf. Na paar minuten worstelen viel de wolf dood neer. Hij was trots op wat hij had gedaan. Maar veel tijd om daar van te genieten was er niet hij zat midden in de strijd. Hij moest nu door vechten, anders was hij dood.

*poef* wat was dat. Cookie ontwaakte uit zijn slaap. Niet weer die droom. Helaas was dit neet een simpele droom. Het was echt gebeurt. Alles tot in de details. Zoon vele jaren geleden. Hij hoopte dat hij daar voor een beloning kreeg. Hij had zijn alfa gered. Mee gevochten met de oorlog en 2 wolven gedood. Maar helaas telde dat voor zijn roedel niet. Hij was ongehoorzaam geweest hij had mee gedaan aan de oorlog terwijl ze het hem letterlijk hadden verboden dat niet te doen. Hij werd gestraft, zijn rang als krijger werd afgenomen en hij werd een omega. Hier was hij nu niet mee eens. Hij had zijn alfa gered en goede dienst gedaan in de strijdt. Ja hij was ongehoorzaam geweest. Maar een kleine beloning kon er toch wel af. Op zijn minst een schouder klopje. Maar geen straf en vooral niet zoals deze. Hij was weggelopen van zijn roedel. Toen was hij in ws aangekomen. Een plek die hij nu ook weer verlaten had. Hij had daar niks meer. Niks. Zijn partner was van hem weggegaan en zijn pups waren hun eigen weggegaan. Zijn vrienden stierven een voor een aan ruzie net als zijn vijanden. Nu was hij hier in serigala , helemaal alleen. Zou hij nog iemand van vroeger tegen komen? Of was dit geheel verleden tijd. Zachtjes hoopte hij dat hij toch snel vriendschappen sloot. Hij hief zijn kop op en hoopte dat hij iemand zag, al was het een vreemde.

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Luciënne
avatar

Aantal berichten : 183
Pawprints : 25

Karakterprofiel
Roedel: Ofiara
Leeftijd: 2 jaar een 6 maanden
Partner: Cupido don't like me

BerichtOnderwerp: Re: Iemand?    ma jan 02, 2012 9:17 am

Dylan en Mulan vermaakten zich prima, Luciënne was blij met haar pleegpups, ze mochten elkaar, en ze waren alweer een paar maanden samen. Alle eenzaamheid was nu weg, Alles was veranderd sinds wat nu alweer bijna een jaar geleden was. Ze had zichzelf plechtig beloofd een nieuwe start te maken, vrienden te maken, en niet meer die ene eenzame, kattige wolvin te zijn. Toen was ze Mulan, en later Dylan tegen gekomen, een teefje en een reu, die hun ouders waren verloren, en hulpeloos middenin de heuvels zaten. Luciënne heeft hun zorg op zich genomen, en ze heeft ontdekt hoe fantastisch het is om pups te hebben, al zijn het niet haar eigen.
Ook was ze bij een roedel terechtgekomen, wat ook helemaal nieuw was. Ze voelde zich er direct op haar plaats, en mocht iedereen er. Het speet haar dat ze al deze dingen niet eerder gedaan had, misschien dat haar leven dan iet zo mislukt was geweest. Nu ging het prima met Luciënne, maar dat is echt niet altijd zo geweest, verstoten door haar gezin, geen vrienden maar wolven die haar niet zo mochten, en een mislukte liefde. Na al die tijd heeft ze zich over haar liefdesverdriet heengezet. Dat was voor Luciënne de grote stap op weg naar een nieuw begin. Nu had ze Mulan en Dylan even bij de oredel gelaten, en was gaan wandelen in haar uppie, gewoon, omdat ze dat aal een hele tijd niet had gedaan. Misschien kwam ze nog iemand tegen, er was altijd ruimte voor nieuwe vrienden, kennissen, en anderen die ze aardig vond. Ze had een groot gouden hart. Tenminste, als ze een goed humeur had. Anders katte ze iedereen af.
Ze luisterde naar de vogels die floten, en keek naar de konijnen die langs huppelden, maar doordat ze een wolf was wel op veilige afstand bleven. Luciënne bekeek ze amuserend, maar ze had geen honger, en even geen zin om te jagen. Ze stak haar kop omhoog, naar de zon, die fel scheen. Het was en heerlijke dag, en Luciënne's humeur kon niet beter. Toen zag ze een eindje verderop een wolf onder een boom liggen, en ze liep erop af. Toen ze dichterbij kwam., zag ze dat het een oudere wolf was dan zijzelf, met een mooie bruine vacht. Ze wist niet waarom, maar hij kwam haar bekend voor. Had ze ehm misschien al eens eerder gezien? Nee, dat kon niet. Of toch? Nou ja, ze kwam er vanzelf achter. Ze ging bij de olf staan. 'Hallo' Zei ze, vrindelijk, maar toch een beetje verlegen.' 'Ik ben Luciënne, wat is jouw naam?' Ging ze verder. De wolf had zijn ogen halfopen, en Luciënne keek hem aan, en wachtte op een reactie.

»»-------------¤-------------««

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Cookie
avatar

Aantal berichten : 26
Pawprints : 21

Karakterprofiel
Roedel: /
Leeftijd: 5 1/2
Partner: The time is gone

BerichtOnderwerp: Re: Iemand?    di jan 03, 2012 8:21 am

Cookie knipperde rustig met zijn ogen. Het was niet zo slim om recht voor de zon te gaan liggen zo zag hij niks. Geen enkelen wolf die recht op hem af kwam. Hij verscherpte zijn oren en neus dan ook extra om een wolf dan ook zeker niet te missen. Hij had geen zin in een onverwachte aan val. Voor nu niet. Liever in een wolf waar hij vriendschap mee kon sluiten. Hij legde zijn kop op zijn poten en sloot zijn ogen. Hij zag toch niks door die zon. Zijn oren registreerde al het geluid dat langs kwam. Zelf het tikken van het ritme van zijn staart hoorde hij . Tik Tik Zwiep Tik Tik Zwiep. Klonk het. Het ritme was nog steeds niet uit hem. Soms dacht hij er over terug te keren. Of gewoon een keer op bezoek te gaan naar de roedel waar hij geboren was. Maar of hij daar leven vandaan kwam was de vraag. Nee dat kon hij beter niet proberen. Hij had misschien binnen kort hier zijn eigenste roedel. Hij hoopte er vurig op. Opeens hoorde hij voetstappen. Hij snoof even diep in. En stelde vast dat het een teefje was. na dat ze dichter bij kwam begon ze te spreken. 'hallo' zij ze. De wolf leek hem bekend voor te komen. Maar dat kon van alles zijn ze was de wolf mischien ooit tegen gekomen 'wie ben jij' vroeg ze later. 'cookie, Ik kom uit ws. Ben daar vertrokken om dat ik er toch niks meer had.' Antwoorden hij rustig. De wolf leek geen direct gevaar. Maar voor de zekerheid ging hij toch maar zitten. Hij rekte zich even uit en liep toen naar de zijkant van de wolf. Zo dat hij haar beter kon zien. 'Je bent hier al langer zo te ruiken' zij hij

»»-------------¤-------------««



Cookie|Silver|Serigala
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Luciënne
avatar

Aantal berichten : 183
Pawprints : 25

Karakterprofiel
Roedel: Ofiara
Leeftijd: 2 jaar een 6 maanden
Partner: Cupido don't like me

BerichtOnderwerp: Re: Iemand?    do jan 05, 2012 10:59 pm

'cookie, Ik kom uit ws. Ben daar vertrokken om dat ik er toch niks meer had.' Antwoorde de wolf. Cookie, een naam die haar bekend voorkwam. En hij kwam uit hetzelfde gebied als zij. Luciënne keek hem aan. 'Je bent hier al langer zo te ruiken' Vervolgde Cookie. Nou ja, nog niet zo lang, ze was een week geleden hier aangekomen met haar roedel. Nu zwierf ze hier wat rond, en ontmoette ze andere wolven, maar altijd keerde ze weer terug naar de plek waar ze thuis hoorde: De plek van de Ofiara. Nu was de Ofiara haar familie. En ze was er blij mee, ze voelde zich er thuis. Iedereen was er aardig, en nooit was er ruzie of onenigheid. Matsui was een goede alfa, en hij was absoluut geen tiran. Wel was hij minder spaakzaam, nu Quinty hen had verlaten. Luciënne kende haar ex-alfa Quinty niet zo goed, ze vertrok al binnen een week nadat ze bij de roedel was gekomen. 'Ik ben hier nu ongeveer een week. En nu je je naam zegt, volgens mij ben ik je al eens eerder tegengekomen, in ws denk ik, want ik kom daar ook vandaan. Later ben ik hierheen gekomen, met met roedel.' Cookie ging zitten. Luciënne wist niet wat ze moest doen, dus ging ze ook maar zitten. 'Hoelang ben jij hier al, als ik vragen mag?' vroeg ze aan de wolf tegenover haar, en ze wachtte op antwoord.

»»-------------¤-------------««

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud



BerichtOnderwerp: Re: Iemand?    

Terug naar boven Ga naar beneden
 

Iemand?

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Feralis :: North :: Pinecone Hills-