PortalIndexKalenderFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen

Deel | 
 

 New Cities.

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 
AuteurBericht
Chetan
avatar

Aantal berichten : 19
Pawprints : 38
Naam : Josta
Leeftijd : 23

Karakterprofiel
Roedel: --
Leeftijd: 4 years old.
Partner: --

BerichtOnderwerp: New Cities.    vr jan 27, 2012 2:34 am


Chetan

Welke dag was het? Van welke maand? Van welk seizoen? De klok had nog nooit zo levendig gedraaid, hij kon het niet meer bij houden. Hij had al zoveel tijd verspild. Waar was hij überhaupt mee bezig!? Er was grote kans dat deze veels te lange reis pure tijdsverspilling was. Hij moest en zou iemand de schuld geven en momenteel was dat hijzelf. Hij wist zelf ook dat het oneerlijk was, maar het voelde beter dan als hij niemand kon beschuldigen voor wat er was gebeurd.
Ze zeiden altijd dat het leven vol keuzes was, maar niemand had het ooit over die keuzes gehad. Hoe was het mogelijk dat de wereld zo snel draaide, terwijl hij juist dagelijks een reis naar het verleden maakte? Het verleden naar een belofte die hij ooit gemaakt had, en niet heeft kunnen nakomen. Het koude weer, de ijzige wind en de grove sneeuw maakte het er allemaal niet beter op. Voor dagen had hij het mislukte pad naar een zogenaamd paradijs willen volgen. Toch bleek na als deze tijd, zelfs voor hem de tocht te lang. Hij was kapot, de honger verging hem. Zat er nog iets positiefs aan die verhaal? Voor Chetan wel! Hij ging er immers altijd op vooruit, maakte niet uit waar hij terecht zou komen. Alles beter dan terug. Daarom hief hij zijn kop ter hemel, spitste zijn oren en sierde zijn snoet met een iets schreven grijns. Terwijl zijn ogen dichtgeknepen bleven wegens snijdende wind, kon je ook deze zien lachen. Een positief punt aan deze reu ... Chetan bleef altijd optimistisch en was niet van plan op de geven,
nooit.

»»-------------¤-------------««


Wegens school vaker afwezig.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Dagon
avatar

Aantal berichten : 69
Pawprints : 60
Naam : Megaaaaan!
Leeftijd : 21

Karakterprofiel
Roedel: You really think those poodles can hold me down?
Leeftijd: 4 jaar
Partner: Hell. No.

BerichtOnderwerp: Re: New Cities.    vr jan 27, 2012 5:01 am

Dagon opende moeizaam zijn ogen. Hij hief zijn kop naar de hemel en kwam er zo achter dat hij de hele dag had liggen slapen. Een schemering trok over de bomen en zorgde voor lange schaduwen. Over een tijdje zou het bos op zijn best zijn, wanneer de zon zo goed als verdwenen was en het enige licht nog zou komen van de maan. Dagon hield van donkerheid, dan voelde hij zich het meest op zijn gemak. Door zijn zwarte vacht was hij bijna onzichtbaar wanneer het licht werd weggenomen. Dan kon hij overal rondrennen zonder ervoor te hoeven zorgen dat anderen hem konden zien. Ja, ze zouden hem nog wel kunnen ruiken, zo dom was hij dan ook weer niet. Maar het was een soort van spelletje dat hij vroeger ook altijd speelde. Hij verstopte zich voor alles en iedereen en zou alleen maar tevoorschijn komen wanneer iemand hem had gevonden. Ook al had hij een verschrikkelijke pesthekel aan zijn jeugd, dat spelletje was hem altijd bijgebleven. Zo af en toe had hij zijn ouders helemaal gek gekregen omdat hij maar bleef weglopen om zich te verstoppen, en dan zou hij alleen maar grinniken.
Zich nog niet bewust van wat hij zou gaan doen deze avond, hees Dagon zichzelf overeind en schudde de ijskoude bladeren uit zijn vacht. Hij voelde hoe stijf zijn spieren waren van het lange liggen. Maar hij voelde zich wel uitgerust, iets wat ook niet erg vaak voorkwam. Doelloos liep hij een beetje rond in het bos, tot hij een sterke geur van reu in zijn neus voelde komen. Meteen geïrriteerd krulde zijn bovenlip omhoog en klonk er een lage grom uit zijn keel. Andere wolven was op dit moment niet iets waar hij op zat te wachten. Zijn humeur mocht dan wel onwaarschijnlijk goed zijn voor zijn doen, hij had nog steeds geen zin om soortgenoten tegen te komen. En dan al helemaal geen reutjes. Eigenlijk zou Dagon het liefst straal de andere kant op zijn gelopen om zo de reu uit de weg te gaan, maar op een of andere manier werd hij door de geur meegetrokken. Al snel kwam een witte schim in zicht en hij bleef abrupt staan. De afstand tussen de twee wolven was ongeveer 4 staartlengtes, dus zou de witte reu Dagon zeker moeten hebben zien staan. Kalm liet hij zich op zijn achterste vallen en sloeg zijn staart over zijn voorpoten, maar wist dat hij elk moment weer op kon springen om een aanvallende houding tegen over de reu aan te nemen. Maar eerst wilde hij weten hoe er zou worden gereageerd op zijn aanwezigheid.

»»-------------¤-------------««


Dagon . Raine
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://newyorkcity.actieforum.com
Chetan
avatar

Aantal berichten : 19
Pawprints : 38
Naam : Josta
Leeftijd : 23

Karakterprofiel
Roedel: --
Leeftijd: 4 years old.
Partner: --

BerichtOnderwerp: Re: New Cities.    vr jan 27, 2012 6:39 am

Met een iets opgeheven pas liep hij op zijn gemak verder. Kalm, maar scherpzinnig keek hij om zich heen. Heel veel was er in de laatste schemer niet te zien. Gelukkig had een wolf meerdere zintuigen tot zijn beschrikking. Zo was de neus zijn beste vriend. Bij een eerste focus op het reukkanaal viel het feit dat hij niet alleen was in het nieuw ondekte gebied. Hij was in het nadeel door het nieuw zijn en niet te vergeten zijn vachtkleur. Wit was alleen logisch in besneeuwde gebieden of op hete zomerdagen in het zand. Hier viel zijn houding en karakter niet onder te lijden. In tegen deel. Zonder er haast acher te stellen kwam Chetan tot stilstand en draaide hij zijn kop tot de donkere schim. Dichterbij dan hij dacht, stond een donkere reu die even als hij, zijn kant op keek. Blijkbaar geboeid door elkaar bleven ze elkaar enkele seconden aankijken. Chetan was niet gewend aan het bij zijn van soortgenoten. Hij heeft immers altijd alleen geleefd, in een omgeving die maar weinig wolven kende. Ondanks zijn ontwetendheid met andere wolven, bleef hij ongespannen en gerust. Vooral wanneer duidelijk werd dat de andere reu ook geen spanning of agressiviteit uitstraalde. Met gespitste oren en opgeheven houding, ging ook hij zitten, nog altijd kijkend naar de reu. Een eerste woord was geen gedoe. Chetan had er namelijk geen moeite mee een gesprek te beginnen. En al had hij geen reden tot een gesprek, gezelschap was nooit misplaatst. Toch besloot hij zich stil te houden zodat de ander het gesprek kon leiden, mocht hij dit nodig vinden.

»»-------------¤-------------««


Wegens school vaker afwezig.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Dagon
avatar

Aantal berichten : 69
Pawprints : 60
Naam : Megaaaaan!
Leeftijd : 21

Karakterprofiel
Roedel: You really think those poodles can hold me down?
Leeftijd: 4 jaar
Partner: Hell. No.

BerichtOnderwerp: Re: New Cities.    ma jan 30, 2012 2:36 am

Dagon merkte dat de andere reu merkwaardig genoeg rustig bleef in zijn aanwezigheid. Ergens in zijn hoofd gingen alarmbellen rinkelen, hoe was dit tenslotte mogelijk? De meeste wolven die hem zagen werden zenuwachtig van de grootte van de zwarte reu als hij hen niet al iets toe had gesnauwd wat indruk zou kunnen hebben gemaakt. "Hallo," groette Dagon beheerst, maar zijn stem had duidelijk een vreemde ondertoon, eentje die de witte reu moest waarschuwen voor de uitvallen die de andere wolf af en toe zou kunnen krijgen. Nu hij er zo over dacht was het meer een waarschuwende toon geweest. "En jij bent?" Dagon had niet veel interesse in de naam van de andere wolf. Hij stond van zichzelf versteld dat hij überhaupt vrijwillig praatte tegen deze onbekende reu. Normaal had hij hem allang iets toegesnauwd, maar zijn humeur leek vandaag een beetje in het voordeel van anderen te werken. Hij kon het zelf niet helpen om een beetje aardig te doen, een beetje sociaal te zijn. Misschien was het ook wel goed om weer eens te ervaren hoe het was om een normaal gesprek met iemand anders te hebben in plaats van dat er constant snauwende, dreigende of kwade woorden over en weer vlogen. Misschien zou hij eindelijk wat gezelschap vinden, al was het maar voor even. Want ook al leek Dagon prima zonder vrienden te kunnen, voelde hij zich af en toe toch best wel eenzaam, ook al zou hij dat nooit toegeven. Hmm, voor vandaag zou hij zich wel even koest houden om een normaal gesprek te kunnen voeren met de reu voor hem. Morgen zag hij wel weer verder.

OOCSorry, sleeechte post >_<


»»-------------¤-------------««


Dagon . Raine
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://newyorkcity.actieforum.com
Chetan
avatar

Aantal berichten : 19
Pawprints : 38
Naam : Josta
Leeftijd : 23

Karakterprofiel
Roedel: --
Leeftijd: 4 years old.
Partner: --

BerichtOnderwerp: Re: New Cities.    ma jan 30, 2012 9:24 am

In een fractie van een seconden had Chetan de wolf van top tot teen bekeken. De donkere reu was iets kleiner, logisch, Chetan was zo gezegd uit de kluiten gewassen. In wolven begrippen. Ook leek hij een houding aan te nemen die hij niet gewend was. Alsof hij zich aanpaste voor gezelschap. Chetan kon er wel om lachen ... in gedachten. Hij wilde het de ander niet ongemakkelijk maken, en zeker niet passief overkomen. Zo zou Chetan het immers nooit bedoelen. Hallo, de wolf had gesproken. Zijn stem klonk onderdrukt, alsof hij zichzelf tegen hield. Het werd hieruit wel echt duidelijk dat hij zich anders voor deed. Gelukkig waren veranderingen nodig, en niet altijd verkeerd. Zeker niet in dit geval. Chetan kon er immers niks verkeerds aan opmerken. Zo bleven beide wolven zeer neutraal tot elkaar. Een kleine grijns krulde zijn lippen op. "Hallo" , de witte wolf had een warme, vertrouwde stem. De stem stond hem, het maakte gelijk duidelijk wie hij was en waar je mee te maken had. Toch moesten andere wolven er rekening mee houden dat dit enkel één kant van de witte wolf was. Wanneer een ander zich negatief zou opstellen, kon hij evengoed mee doen. In dit geval, was dit niet nodig, in tegen deel. En jij bent, Chetan was blij dat de zwarte wolf het gesprek verder leidde. Zo kon hij er gemakkelijk op in spelen. "Chetan, en jij bent? Als ik vragen mag?", hij hield een kalme toon aan met ontspannen onder klanken. Hij had geen haast, geen spanning. Hij kon dit gesprek op zijn gemak voeren. Hij hoopte dat de reu hier hetzelfde over dacht.

[mijne is ook niet alles]

»»-------------¤-------------««


Wegens school vaker afwezig.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Dagon
avatar

Aantal berichten : 69
Pawprints : 60
Naam : Megaaaaan!
Leeftijd : 21

Karakterprofiel
Roedel: You really think those poodles can hold me down?
Leeftijd: 4 jaar
Partner: Hell. No.

BerichtOnderwerp: Re: New Cities.    di jan 31, 2012 4:38 am

"Chetan, en jij bent? Als ik vragen mag?' was het antwoord van de witte reu. Chetan klonk als een heldhaftige naam, maar of zijn naam ook bij zijn karakter paste, kon Dagon nog niet zeggen, hoewel hij wel allang al een vooroordeel klaar had liggen over de andere reu. Hij leek hem een poedeltje, een wolf die niet graag leek te vechten, ondanks zijn grootte. Ook leek Chetan een gezellige reu en een aardige charmeur, hoewel hij wel erg stil was. Misschien een stille charmeur? Hij was in ieder geval niet iemand waar Dagon mee om zou kunnen gaan, maar dat kon er ook aan liggen omdat hij met níemand om kon gaan. "Humpf.." murmelde hij maar kort. Zijn naam was voor hem, voor hem alleen. Anderen gingen zijn naam niet veel aan, daar hield hij het maar al te graag privé voor. Maar misschien was het wel een goed iets om zijn naam vrij te geven? Zo kwam hij tenminste niet over als een of andere stijve reu en kon hij zijn goede humeur een beetje op de proef stellen. Daar hield Dagon van: zichzelf uitdagingen te geven. Hij wilde zien hoe ver hij kon gaan, en als hij het gevoel had dat hij zijn limiet had bereikt, zou hij daar zo doorheen breken om zichzelf nog beter te maken. Maar of het vertellen van zijn naam daar aan bij zou dragen... "Dagon," zei de zwarte reu uiteindelijk, maar wel met tegenzin. "En niet Dragon dus," voegde hij er meteen achterna om te voorkomen dat Chetan stomme woordgrapjes over zijn naam zou gaan maken. Dat was iets waar hij echt heel chagrijnig van kon worden, en hij begon net een beetje te wennen aan dit goede humeur.
Een stille, ongemakkelijke stilte volgde. Dagon merkte dat hij echt heel slecht was in het communiceren met anderen, al had hij hier nooit problemen mee gehad. Maar misschien moest hij nu maar eens zijn best gaan doen om het gesprek op gang te houden. Hij kon iets vragen over het dagelijkse leven van de andere reu, als dat niet te afgezaagd was. Ach ja, hij kwam zelf ook niet met iets beters, dan moest Dagon maar het initiatief nemen. "Drukke dag gehad?" was het beste wat hij kon verzinnen. Het was overduidelijk dat hij zich nogal onzeker voelde bij deze vraag, zijn stem kwam niet helemaal zuiver over. Ugh, wie hield hij eigenlijk voor de gek? Hij kon niet aardig doen. Missie gefaald.


»»-------------¤-------------««


Dagon . Raine
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://newyorkcity.actieforum.com
Chetan
avatar

Aantal berichten : 19
Pawprints : 38
Naam : Josta
Leeftijd : 23

Karakterprofiel
Roedel: --
Leeftijd: 4 years old.
Partner: --

BerichtOnderwerp: Re: New Cities.    di jan 31, 2012 11:52 pm

In Chetan's ogen kwam de donkere reu heel doorzichtig over, je kon dwars door hem heen kijken. Als een open boek liet hij steeds een bladzijde omslaan, voor Chetan om te lezen. Gelukkig was Chetan niet zo matig dit tegen hem te gebruiken. In tegen deel. Chetan had geen behoefte aan een gevecht, zowel, had hij het zelf wel uitgelokt. Het het er in dit geval ook geen reden voor. De andere wolf deed zijn best een gesprek op gang te brengen, ook al ging het wat stroef. Hij bleef het tenminste proberen. "Dagon", de naam van de zwarte reu was gevallen. Dagon, herhaald Chetan in gedachte. Het klink wat duister en onbetrouwbaar naar zijn mening. Zou het een hoop over zijn karakter zeggen? Chetan had geen zin om zich er druk over te maken. "En niet Dragon dus", plakte hij er nog achteraan. Chetan kon er wel om lachen en grijnsde. "Begrepen meneer", bracht hij er eerlijk achteraan met zijn warme klanken. Menig wolf zou het spottend bedoelen, bij Chetan leek het omgekeerd. Het was bedoelt uit respect voor zijn naam. Een naam was niet altijd iets om vrij te geven. Velen wolven hadden er zelfs moeite mee. Chetan voelde zich vereerd dat Dagon zijn naam met hem wilde delen. Hij schonk hem nog een klik van zijn hoofd toe waarna hij rustig ging zitten. "Drukke dag gehad?" Chetan keek op naar de wolf tegenover hem. "Dat ligt eraan hoe je het bekijkt, lange reis achter de rug", hij keek voor enkele seconden achter zich alsof hij de lange weg daar kon aanduiden. "Verhuizen is niet niks, en zeker niet met deze verschillen", hij keek op naar de omgeving. "Jij lijkt me hier bekent, is het niet?"

»»-------------¤-------------««


Wegens school vaker afwezig.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Dagon
avatar

Aantal berichten : 69
Pawprints : 60
Naam : Megaaaaan!
Leeftijd : 21

Karakterprofiel
Roedel: You really think those poodles can hold me down?
Leeftijd: 4 jaar
Partner: Hell. No.

BerichtOnderwerp: Re: New Cities.    wo feb 01, 2012 8:15 am

"Begrepen meneer," was de droge opmerking van Chetan toen Dagon hem vertelde om niet met zijn naam te spotten. De zwarte reu grijnsde en voelde zich vreemd aangenaam bij de ondertoon die de andere reu gebruikte. Het had warm geklonken, niet afstandig zoals Dagon woorden vaak naar zijn hoofd geslingerd kreeg. Hij merkte dat het aardig te doen toch wel iets veranderde in hoe anderen tegen hem gingen doen. Eerst vond hij altijd maar dat het slechte humeur van andere aan henzelf lag, maar nu merkte hij wel dat het ook deels zijn schuld was wanneer hij werd afgesnauwd door iemand. Dagon begon de witte reu wel te mogen. Hij leek kalm te blijven en bleek een best wel aardige wolf te zijn. De gezonde achterdocht - was het eigenlijk wel gezonde achterdocht, of was het gewoon een slecht vooroordeel over iedereen te zijn? - die de zwarte reu altijd al had gehad, werd helemaal ontkracht. Hoe slecht deze eerste ontmoeting met de wolf voor hem er in het begin ook uit zou hebben gezien, als het aan hem lag, zo rustig verliep het gesprek nu. "Dat ligt eraan hoe je het bekijkt, lange reis achter de rug." Chetan draaide zijn kop en Dagon volgde zijn blik, maar zag niets meer dan een paar kale bomen die hongerden naar de zomer. "Verhuizen is niet niks, zeker niet met deze verschillen. Jij lijkt me hier bekent, is het niet?"Dagon trok een denkbeeldige wenkbrauw op. Viel het op? "Ehm, ja… Ik ben hier geboren en getogen, en niet van plan hier ooit nog weg te gaan." Zoals hij hier zo zat te vertellen, gloeide een beetje trots voor Feralis in zijn borst op. Ja, hij was best wel blij met zijn huidige leefomgeving. Hij wist precies alles te vinden en kon zich geen wereld voorstellen zonder zijn geliefde woonplaats. Maar wat had Chetan nou gezegd? Iets over verhuizen? "Je vertelde me dat je hier niet vandaan kwam? Waar kom je dan vandaan?" Eigenlijk had Dagon nog nooit een wolf van buiten Feralis ontmoet. Misschien maar beter voor die wolven ook, de zwarte reu had het niet zo op indringers, zoals hij ze het liefst noemde. Dit was zíjn gebied, samen met de andere huidige bewoners van Feralis. Anderen moesten er maar weg blijven, ze moesten maar lekker in hun eigen gebiedje leven en niet een nabij gebied vervuilen met hun goedheid. Dagon huiverde. Nee, hij mocht zo niet gaan denken in het bijzijn van Chetan. Zijn humeur was goed, hij had voor het eerst in een lange tijd een normaal gesprek met iemand en dat mocht hij niet laten verpesten door zijn stomme oordelen over indringers.

OOC: Sorry, ik kon mn gedachten niet echt bij het posten houden…


»»-------------¤-------------««


Dagon . Raine
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://newyorkcity.actieforum.com
Chetan
avatar

Aantal berichten : 19
Pawprints : 38
Naam : Josta
Leeftijd : 23

Karakterprofiel
Roedel: --
Leeftijd: 4 years old.
Partner: --

BerichtOnderwerp: Re: New Cities.    wo feb 01, 2012 9:39 am

De sfeer tussen beide herstelde zich langzaam naar mate het gesprek vorderde. Misschien omdat ze elkaar in balans hielden? Omdat positief en negatief in evenwicht blijft? Wat het ook was, Chetan kon zich er op gerust stellen. Vandaar dat de tevreden grijns op zijn smoel bleef aanhouden. Hij had het naar zijn zin, was blij dat Dagon de eerste was die hij tegen kwam. Juist omdat hij zo is, zoals hij is. Chetan zelf hield het liever ook iets meer op afstand, minder persoonlijk. Standaard vragen en een simpel gesprek waren meer dan genoeg. Meer was echt niet nodig voor de witte wolf. Hopelijk waren hun meningen hierin gelijk.
Chetan het overigens geen vooroordelen over de misschien duister uitziende wolf. Eigenlijk had hij deze nooit. Chetan had het niet op weetjes en roddels, alleen op de -soms harde- feiten. Die telde. Zo was de vraag of hij hier vandaan kwam, een gokje, meer niet. "Ehm, ja… Ik ben hier geboren en getogen, en niet van plan hier ooit nog weg te gaan", goed gegokt, dat bleek. Chetan merkte zijn trots op wanneer Dagon vertelde over thuisland. Daaruit bleek dat Feralis een prima thuis zou zijn, zo ook voor Chetan. Beter als voorheen, althans, dat hoopte hij. Maar wat bazelde hij! Het was al snel beter dan zijn vorige "thuis" ..., alles was beter dan thuis. Hij wilde zijn blik ter gronden werpen, maar hield zich in. Dat sentimentele gedoe was overbodig, zeker nu. "Je vertelde me dat je hier niet vandaan kwam? Waar kom je dan vandaan?", waar hij vandaan kwam, het klonk in zijn oren als een dreigement, al was het dat niet. Het was een vraag waar hij geen eerlijk antwoord voor klaar had liggen. Was liegen een optie? Hij krulde zijn lippen iets verder op waardoor zijn ogen vernauwde. "Ik kom hier inderdaad niet vandaan, ik kom uit het westen, waar dorre steppen de overhand hebben", bracht hij bijna poëtisch. "Geboren en getogen, heh? Dan moet het hier als een paradijs zijn". Zijn laatste woorden klonken vragend, al verwachtte hij niet direct een antwoord.

[Ik vond je post goed hoor ^^]

»»-------------¤-------------««


Wegens school vaker afwezig.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Dagon
avatar

Aantal berichten : 69
Pawprints : 60
Naam : Megaaaaan!
Leeftijd : 21

Karakterprofiel
Roedel: You really think those poodles can hold me down?
Leeftijd: 4 jaar
Partner: Hell. No.

BerichtOnderwerp: Re: New Cities.    vr feb 03, 2012 11:37 am

Dagon probeerde goed naar de houding van Chetan te kijken. Hij wilde zien hoe de reu zich voelde in zijn nieuwe gebied en in de aanwezigheid van hem. De zwarte reu was niet echt gewend dat wolven zich op hun gemak voelden met hem in de buurt. Meestal waren ze bang van hem, of juist het tegenovergestelde en dachten de veel grotere reu wel aan te kunnen. Puh, zielige, kleine wolfjes met hun rattenhersentjes ook. Niemand kon Dagon aan.
"Ik kom hier inderdaad niet vandaan, ik kom uit het westen, waar dorre steppen de overhand hebben," begon de witte reu te vertellen. Dagon trok een betrekkelijk gezicht. Steppen, wat waren dat in godsnaam? Zijn kennis van de natuur was niet groot, helemaal niet groot zelfs. Maar hij was te koppig om te vragen wat steppen nou eigenlijk waren. "Klinkt ver, ver weg. Wat doe je dan hier eigenlijk?" Om niet stil en dom voor zich uit te staren, probeerde de zwarte reu maar te reageren op Chetan. Misschien zou er nog iets interessants uitrollen. Hij had wel gemerkt dat de witte reu rustig aan deed en zich niet echt vrij gaf. Hij leek een beetje gesloten te zijn, maar dat kon de zwarte reu wel waarderen. Zelf vertelde hij ook liever amper iets aan een vreemde, zeker als het een wolf van buitenaf was. Hij vond dat die vlerken niet te vertrouwen waren. Maar hoe hij zich zo kalm kon houden tegenover Chetan, die nota bene ook van buitenaf kwam, bleef voor hem een enorm vraagteken. De wolf tegenover Dagon straalde gewoon rust en kalmte uit, en dat had duidelijk invloed op hem. "Geboren en getogen, heh? Dan moet het hier als een paradijs zijn." "Waarom zou ik hier niet blijven? Je moet trouw zijn aan je geboorteplaats, vind ik. Voor Feralis zal ik altijd vechten, ik zal ervoor zorgen dat niemand mijn geliefde gebied vervuild. Binnendringers zal ik persoonlijk het land uit schoppen." Hoe verder hij kwam in zijn verhaal, hoe vuriger hij begon te praten. Bij de tijd dat hij over binnendringers begon, had hij zichzelf opgehezen van de grond en stond met zijn staart in de lucht naar de hemel te staren, alsof hij hiermee de grondleggers van Feralis wilde vereren. "Waarom ik tegen jou praat, weet ik ook niet. Vat het maar op als een compliment, of hoe je het dan ook wilt zien." Dit was het moment waarop Dagon uit zijn humeur was gebracht door zijn eigen strijdlustigheid voor zijn woonplaats. Hij werd niet kwaad of boos, maar voelde wel een of andere rare energie door zich heen stromen die ervoor zorgde dat hij een beetje opgefokt raakte. Hij had zin om iets te doden.
Nogal in de war gebracht door zichzelf, probeerde Dagon Chetan een vriendelijke glimlach toe te werpen, wat vast heel onwennig overkwam. "Ik heb honger," verzon hij. "Zin om te jagen?" Hij vroeg dit enkel en alleen maar omdat hij de neiging had een klein haasje zijn nek door te breken om van die rare energie af te komen. En zo kon hij zijn nieuwe humeur op de test stellen tegenover vreemdelingen.

OOC: Thanks ;3 En het moet even gezegd worden: jouw posts lezen héérlijk <3



»»-------------¤-------------««


Dagon . Raine
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://newyorkcity.actieforum.com
Gesponsorde inhoud



BerichtOnderwerp: Re: New Cities.    

Terug naar boven Ga naar beneden
 

New Cities.

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Feralis :: West :: Softbreath Forest-