PortalIndexKalenderFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen

Deel | 
 

 Hero of the Dawn

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 
AuteurBericht
Genesis
avatar

Aantal berichten : 27
Pawprints : 8

Karakterprofiel
Roedel:
Leeftijd: 4 years 3 months
Partner:

BerichtOnderwerp: Hero of the Dawn   do jan 26, 2012 10:43 am


Een geïrriteerde grom rolde over zijn lippen terwijl de grijzige reu door de koude sneeuw liep. Hij trok graag rond, dat was een feit, maar hij had geen idee waar hij nu weer terecht was gekomen. Hij wist alleen dat de sneeuw redelijk irritant was hier, vooral omdat hij zo plakte en nogal aanwezig was. Het feit dat het winter was, stelde hem niet gerust. Het was een vreemde plek, wie weet lag de sneeuw hier elke dag van het jaar. Genesis was niet echt van plan om hier heel lang te blijven, behalve als deze plek uitzonderlijk interessant bleek te zijn. De reu wist wel zeker dat deze plek erg hard z'n best mocht beginnen doen, want momenteel vond hij er niks aan. Het koude ijs leek zijn poten ter plekke aan de grond vast te vriezen, een uiterst vervelend gevoel. Hij snoof even. Met een sprongetje ging hij iets meer naar links lopen, waar een sneeuwlaagje over het ijs lag. Het was even koud, maar minder plakkerig. Beter. Problem solved, like a boss. Een brede grijns kwam rond zijn bek en een zelfvoldane blik stond in zijn diepblauwe ogen. Zoals wel vaker gebeurde op een stil moment als dit, begon Genesis tegen zichzelf te praten. Niet bepaald praten. Eigenlijk luidop zeggen waar hij aan dacht. En er was geen moment op de dag dat hij aan iets anders dacht dan LOVELESS. Zo vaak had hij de wolven rond hem dit gedicht horen vertellen, dat elk woord in zijn geheugen gegrift stond. Niets of niemand kon het meer wissen. "When the war of the beasts brings about the world's end, the goddess descends from the sky. Wings of light and dark spread afar, she guides us to bliss, her gift everlasting", Hij genoot van de klank van zijn eigen stem. Eigenlijk genoot hij van het feit dat hij een stem had die perfect paste bij het gedicht. Zo vaak waren vele wolven naar hem toegekomen, hem smekend of hij het nog eens wilde voordragen. Hij was er trots op. Zijn stem klonk dan ook speciaal. Diep, mysterieus, hypnotiserend. De trillingen hingen in de lucht. Met een tevreden trek om zijn mond stapte hij verder, het onbekende tegemoet.

Hoe verder hij liep, hoe onbekender het onbekende werd. Hij had werkelijk geen idee waar hij was, maar het kon hem weinig schelen. Hij was niet afhankelijk van wist hij veel wie. Zijn zelfvertrouwen zou hem hier wel doorheen sleuren, en anders niet. Dat was dan gewoon jammer. Op een random plekje plofte hij neer, zich afvragend wat er nu zou gebeuren. Iets spannends, hopelijk, want hij verveelde zich nogal dood. Misschien kwam hier wel een andere wolf voorbij. Of een ander dier. De sporen die hij gezien had, leken niet normaal. Sommige herkende hij wel uit gebieden waar hij al geweest was, maar hier leken er nog andere dieren te leven. Een geluidje trok zijn aandacht. Iets bewoog, tussen de takken van de enorme bomen die in dit bos bleken te staan. Genesis had geen idee wie of wat er op hem af kwam. Het zou iets zijn wat hij over enkele minuten zou ontdekken, aangezien een gestalte zich een weg baande, zijn richting uit. Exciting, noh?

»»-------------¤-------------««

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Dagon
avatar

Aantal berichten : 69
Pawprints : 60
Naam : Megaaaaan!
Leeftijd : 22

Karakterprofiel
Roedel: You really think those poodles can hold me down?
Leeftijd: 4 jaar
Partner: Hell. No.

BerichtOnderwerp: Re: Hero of the Dawn   vr jan 27, 2012 7:16 am

Dagon deed een paar stappen naar voren en liet zich toen door zijn achterpoten zakken. Zijn ogen waren gericht op een zwart, wollig konijntje een paar staartlengtes van hem af. Van welke kant de wind kwam, kon hij niet echt zeggen, wat erg ontvreemd voelde. Hij wist nu ook niet of de wind in zijn voordeel was, dat het konijn hem dus niet zou kunnen ruiken, of dat de wind in het voordeel van het konijn was, zodat deze op tijd zou worden gewaarschuwd voor het grote gevaar dat eraan kwam. Zonder nog veel na te denken, zette Dagon met zijn grote achterpoten af tegen de koude grond en vloog door de lucht in de hoop op het beest te belanden. Maar deze schoot vlak voor zijn neus weg, en de reu belandde plat op zijn bek waarna hij een paar keer overrolde. Een kwade grom ontsnapte uit zijn bek en hij kon nog net het verdomde beest weg zien vluchten naar zijn veilige hol. Dagon hief zichzelf overeind en schudde zijn vacht uit van de sneeuw. Hij draaide zijn kop een paar keer heen en weer om te kijken of hij misschien een andere prooi kon vinden, maar zijn smak had waarschijnlijk alle dieren weggejaagd. Een klaaglijke zucht ontsnapte zijn bek en hij vervloekte zichzelf. Dit was de zoveelste mislukte jacht al. Wat had hij Karma aangedaan dat deze nu in zijn nadeel werkte? Uit zijn humeur gebracht, strompelde hij over de witte, kale, schaarsgeboomde gebied. Op momenten als deze voelde Dagon zich echt nutteloos in zijn eentje. Hij kon niet eens meer zelf een prooi vangen. Moest hij nou echt elke mogelijke wolf die hij tegenkwam manipuleren om zo aan voedsel te komen? Zo in gedachten verzonken had hij niet door waar hij eigenlijk heenliep. Een bewegende schim in zijn ooghoeken zorgde ervoor dat hij uit zijn gedachten werd gerukt en weer met alle poten op de grond belandde. Dagon wierp een kwade blik op de reu en trok waarschuwend zijn bovenlip omhoog. "Middag?" snauwde hij de wolf toe. Was hij nou van plan de schuld van deze ontmoeting op de andere wolf te schuiven? Ja. Altijd.

»»-------------¤-------------««


Dagon . Raine
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://newyorkcity.actieforum.com
Genesis
avatar

Aantal berichten : 27
Pawprints : 8

Karakterprofiel
Roedel:
Leeftijd: 4 years 3 months
Partner:

BerichtOnderwerp: Re: Hero of the Dawn   vr jan 27, 2012 7:48 am


De sneeuw in het bos leek minder dik, wat heel erg logisch was aangezien de sneeuw op de takken van de bomen bleef liggen. Bij het minste briesje zou het met een doffe plof naar beneden vallen. Gevaarlijk, maar wie goed oplette en wist wat het gevaar inhield, had er niet echt veel last van. Het feit dat hij vaak rond trok, door verschillende gebieden, had hem geleerd om op deze gevaren te letten. De natuur kon op elk moment besluiten een aanslag op zijn leven te plegen. Het maakte dan niet uit of die aanval kwam van een dier of een of andere val in de omgeving zelf. In zijn opleiding had hij geleerd om de omgeving te gebruiken, op eender welke manier. Fantastisch toch? Genesis' staart zwiepte door de lucht. Zijn leven was makkelijk, misschien te makkelijk. Daar zou waarschijnlijk niet snel verandering in komen, maar dat vond hij niet erg. Zoals hij voorspeld had, kwam niet lang nadat hij het bos binnengelopen was, een ander dier in de buurt. Het andere dier kwam dichterbij, en al snel zag hij dat het hier om een andere wolf ging. "Middag?" Snauwde het geval. Djeez, wat had hij ooit misdaan dat hij zo'n begroeting verdiende. Koud staarde Genesis de andere reu aan. Hij was ongeveer even oud, redelijk sterk gebouwd en pikzwart. Oplettend nam hij elk afzonderlijk haartje in hem op. Als deze wolf hem om de een of andere reden aan zou vallen, zou het beslist een gelijklopend gevecht worden. Onbewust maakte Genesis zich klaar voor een mogelijke confrontatie. De reu zag er uitzonderlijk geïrriteerd uit. Hij zou opletten met wat hij zei... Of niet?

"Bijt mijn neus er niet af, vriend. Die heb ik nog nodig", Antwoordde Genesis neutraal. Het was zo'n typische reactie, eentje die alleen hij zou geven in een situatie als deze. Hij vroeg zich af waarom de reu zo explosief was vandaag. "What's the problem, bro?" Vroeg hij daarom. Als hij een vraag had, zou hij hem stellen. Waarom ook niet? Hoe meer hij wist, hoe beter. Toch? Het was altijd zo geweest. Kennis was een handig iets dezer dagen. Hij wou niet zo'n domme wolf zijn die zich zonder enige voorkennis zomaar ergens op stortte. Er waren zoveel gevaarlijke dingen op deze planeet, als je deed voor je dacht, zou je het beslist niet lang vol houden. Genesis had het vaak genoeg zien gebeuren. Pups die niet wilden luisteren naar de adviezen van anderen, die opgroeiden als roekeloze gevallen... Die hielden het geen 2 jaar vol. Ze tuimelden van een klif of ze verdronken in een rivier omdat ze door het ijs waren gezakt. Erg vermakelijk, als je 't hem vroeg. Hijzelf had wel altijd naar de andere wolven geluisterd. Hun advies in zijn kop geprent. Daarom leefde hij nog. Interessant om te weten, right?

»»-------------¤-------------««

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Dagon
avatar

Aantal berichten : 69
Pawprints : 60
Naam : Megaaaaan!
Leeftijd : 22

Karakterprofiel
Roedel: You really think those poodles can hold me down?
Leeftijd: 4 jaar
Partner: Hell. No.

BerichtOnderwerp: Re: Hero of the Dawn   vr jan 27, 2012 9:04 am

Dagon zag hoe de reu voor hem een iet wat vijandelijke houding aannam. Misschien was het uit een reflex, misschien was het gewoon omdat deze wolf ook niet helemaal in zijn humeur was. "Bijt mijn neus er niet af, vriend. Die heb ik nog nodig," waagde de reu het om te zeggen. Dagon zuchtte diep en liet zijn woeste blik even op de omgeving rusten, maar besloot al snel weer om in de donkere ogen van de reu voor hem te kijken. "Ik bijt heus niet als jij geen stomme dingen gaat doen," gromde Dagon terug. Hij zakte wat door zijn voorpoten en stak zijn achterste in de lucht terwijl hij zijn staart driftig van links naar rechts liet zwiepen. Zo liet hij zien dat hij geen lieverdje was en dat de andere reu een beetje op zou moeten passen met wat hij allemaal zou zeggen. "What's the problem, bro?" Hier kon Dagon erg kort over zijn. "Jij," gaf hij eerlijk toe, niet dat hem dat veel moeite had gekost. "Of mag ik 'jij' aanspreken met een naam?" Hij was niet zo van de gezellige gesprekken en vriendschappen. Hij hield iedereen het liefst zo veel mogelijk op afstand, waardoor hij vaak als een ijskoude wolf overkwam zonder enig gevoel. Maar hij had wel degelijk gevoel, alleen verstopte hij dit onder zijn dikke buitenlaag. Wie door deze laag heen wist te komen, kon een warmere, aardigere wolf verwachten, hoewel Dagon nooit zijn koppigheid liet vallen. Dat was een te groot gedeelte van zijn karakter, of eigenlijk was het het gene wat zijn hele karakter bepaalde. Hij was er best trots op, maar dat zou ook gewoon kunnen omdat hij te koppig was om toe te geven dat het een best wel nadelig karaktertrekje was.
Ineens schoot Dagon iets te binnen. Misschien kon hij nog een interessante draai geven aan dit gesprek. "Waarom maakte jij mijn prooi bang? Ik zie dat je een nogal grote, lompe wolf bent." Hij gaf nu dus eigenlijk de andere reu de schuld van zijn mislukte jacht, terwijl de reu als het goed is niet eens in de buurt was toen Dagon faalde met zijn jacht. Hij was wel benieuwd hoe hierop zou worden gereageerd.

»»-------------¤-------------««


Dagon . Raine
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://newyorkcity.actieforum.com
Genesis
avatar

Aantal berichten : 27
Pawprints : 8

Karakterprofiel
Roedel:
Leeftijd: 4 years 3 months
Partner:

BerichtOnderwerp: Re: Hero of the Dawn   za jan 28, 2012 12:45 am


De reu snapte blijkbaar de beeldspraak achter zijn opmerking niet. Misschien spraken ze hier een heel andere taal en namen ze alles letterlijk. Ooit was hij bij een groep wolven gekomen die iets zeiden, maar precies het omgekeerde bedoelden. Erg verwarrend. Je kan je wel voorstellen wat er gebeurde toen hij een andere reu vertelde dat hij hem wel aardig vond. "Ik bijt heus niet als jij geen stomme dingen gaat doen," Gromde de zwarte wolf. "Sure thing, bro", Zei Genesis sussend. Het was hier ijzig koud, maar de reu leek wel te koken van frustratie. Eigenlijk best grappig, maar waarschijnlijk alleen in zijn ogen. De reu liet duidelijk merken dat hij niet bepaald vriendelijk was tegen een random voorbijganger. Hij stelde zich erg dominant op en zwiepte waarschuwend met zijn staart. Kort trok Genesis zijn lip op en liet zijn scherpe tanden zien. Hij trok zijn oren in zijn nek en keek de andere wolf dreigend aan. Na enkele seconden liet hij deze houding varen. Hopelijk besefte de andere reu dat ook hij niet van plan was zich zomaar te laten verwonden, of iets dergelijks. Genesis had training genoeg gehad en was een prima vechter. Zijn lichaamsbouw en spieren gaven hem het voordeel van de brute kracht. Als een wolf eenmaal op de grond lag, was Genesis in het voordeel.

"Jij," Antwoordde de reu onbeschaamd toen hij vroeg wat er hem dwars zat. Genesis trok zijn wenkbrauwen op. Fantastisch. Hij was er net, en hij had al iemand geïrriteerd. "Of mag ik 'jij' aanspreken met een naam?"Vervolgde hij. "Dat mag je. Ik ben Genesis", Reageerde hij. Normaal zou hij niet zo reageren. Zo gemakkelijk gaf hij zijn naam niet prijs. Dit was anders. Echt veel zin in een gevecht had hij nu niet. Hij was redelijk moe van de reis en hij had al een paar dagen niet meer getraind. Dat merkte hij wel. Genesis vroeg niet naar de naam van de reu. Dan zou het zo'n saai, standaard gesprekje worden. Het interesseerde hem ook niet echt. Misschien zei hij het vanzelf. "Waarom maakte jij mijn prooi bang? Ik zie dat je een nogal grote, lompe wolf bent." Merkte de reu plots op. Hij? Groot en lomp? Groot, oke, daar kon hij nog inkomen. Hij wàs groot. Maar lomp? Never. "Ja, ik ben groot, maar ik ben alles behalve lomp, vriend", Reageerde hij. "Misschien was jouw prooi te slim voor jou om 'm te pakken te krijgen. Daar al aan gedacht?"

»»-------------¤-------------««

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Dagon
avatar

Aantal berichten : 69
Pawprints : 60
Naam : Megaaaaan!
Leeftijd : 22

Karakterprofiel
Roedel: You really think those poodles can hold me down?
Leeftijd: 4 jaar
Partner: Hell. No.

BerichtOnderwerp: Re: Hero of the Dawn   za jan 28, 2012 6:53 am

Dagon zorgde ervoor dat geen enkel klein trekje van de reu voor hem ontging. Hij hield hem nauwlettend in de gaten om zo niet voor verrassingen te komen te staan. Hoewel Dagon er zeker van was dat een gevecht nu al door hem gewonnen was. Hij wist van zichzelf dat hij een goede vechter was. Hij was sterk en wist anderen in de val te lokken door simpele trucjes. De lichte reu zag er trouwens ook niet heel onwaardig uit. Hij was ook stevig gebouwd en zeker niet de kleinste, en qua leeftijd verschilden ze ook niet veel. Toch was Dagon ervan overtuigd dat híj zou winnen in elk gevecht met deze wolf, wanneer dan ook. Omdat hij gewoon beter was, zoals altijd.
Toen Dagon zijn aanvalshouding had aangenomen, leek de andere wolf hetzelfde te doen, alleen liet deze zijn houding al snel weer verslappen. "Dat mag je. Ik ben Genesis," was zijn antwoord toen de donkere reu had gevraagd naar zijn naam. Dagon knikte bij het horen van de naam, maar reageerde er verder niet op. Hij wist de naam, dat was eigenlijk alles wat hij verder wilde weten. Nu hij er zo over nadacht, had hij eigenlijk al een heel lange tijd niet meer gevochten. Hij miste de smaak van bloed in zijn bek, het vel tussen zijn scherpe klauwen en de haren die hem in zijn neus zouden kriebelen wanneer hij zich flink uitleefde op zijn slachtoffer. Maar vandaag leek hij geen zin te hebben om een gevecht te beginnen zonder aanleiding. Normaal was elke reden een goede reden om een gevecht te beginnen, ook al was het iets wat hij snel even had verzonnen. Alleen vandaag... Op een of andere manier leek hij zich wel goed te voelen vandaag. Nou ja, beter, om het zo maar te zeggen. Dagon zou zich nooit op en top voelen. "Ja, ik ben groot, maar ik ben alles behalve lomp, vriend. Misschien was jouw prooi te slim voor jou om 'm te pakken te krijgen. Daar al aan gedacht?" Genesis' worden klonken redelijk snauwend en werden zonder enige moeite in het gezicht van de zwarte reu gesmeten. Deze kreeg een verbeten uitdrukking op zijn gezicht en deed dreigend een paar stappen naar voren ook al kon hij wel raden dat zijn tegenstander daar vast niet van onder de indruk zou zijn. "Ten eerste, ik ben niet je vriend, dus hou je kop over dat," blafte Dagon. "Ten tweede, prooi is mij nooit te slim af. Ik ben een uitmuntende jager en vang alles wat op mijn pad terecht komt. Jij met al dat extra gewicht op je zal vast wél moeite hebben met het vangen van je eten, niet?" Hij ontspande zijn spieren en liet gedeeltelijk zijn aanvalshouding los, hoewel zijn haren wel dreigend overeind bleven staan en zijn oren zaten plat tegen zijn schedel aangedrukt. "Of eet je planten, vandaar dat je zo mollig bent?" Eigenlijk wist Dagon niet waarom hij Genesis zo zat te plagen, dat was niks voor hem. Hij liet in ieder geval niet horen of het een grap was of niet, vooral omdat hij zelf vond dat hij de waarheid sprak. Of je van planten dik werd, dat wist hij dan weer niet, maar als hij dat wilde, was het ook zo. Hij keek stiekem best wel uit naar het antwoord van de andere wolf, aangezien de meesten helemaal flipten wanneer Dagon dit zulk domme opmerkingen maakte. Zou Genesis het voor elkaar krijgen om rustig te blijven, of zou hij ook zijn kalmte verliezen?

»»-------------¤-------------««


Dagon . Raine
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://newyorkcity.actieforum.com
Genesis
avatar

Aantal berichten : 27
Pawprints : 8

Karakterprofiel
Roedel:
Leeftijd: 4 years 3 months
Partner:

BerichtOnderwerp: Re: Hero of the Dawn   zo jan 29, 2012 1:32 am


Het deed hem plezier dat de andere reu hem zo goed in de gaten hield. Het was een slimme zet, want Genesis was zeker een bedreiging. Vele gevechten had hij gevochten. Hij had gewonnen en verloren. Vele overwinningen had hij behaald. De zwarte wolf had geluk dat hij eigenlijk niet in een slecht humeur was. Genesis' gemoed kon in een paar seconden helemaal omslaan. Zijn vrienden hadden hem vroeger altijd lachend TwoFace genoemd. Het leek soms wel alsof er twee wolven in een lichaam samengebracht waren. De ene kant was duister en mysterieus. Een ziel waar je geen vat op leek te hebben. Zijn andere kant was dan meer optimistisch. Hij wist niet welke van z'n twee karakters het meest gehaat werd. Hij kon wel vertellen dat sommige wolven hem niet in hun buurt leken te waarderen. Hun probleem. Alsof hij daar last van had. Welnee, hij was blij met zichzelf. Ja, hij was groot, maar niet lomp, zoals de andere reu beweerde. Watch my finesse and style! Lol. Probeerde hij nu zichzelf te overtuigen of de andere reu? Wat voor nut had het, hij leek toch van niks onder de indruk te zijn. Zijn houding bleef uiterst agressief. Genesis voelde zich meer ontspannen. Alsof hij bang was voor een confrontatie. Echt niet.

Zijn opmerking over de mislukte jacht van de zwarte reu leek de lont in brand te hebben gezet. De reu sprong op en stapte dreigend op hem af. Met een pokerface bleef Genesis zitten. Hij deinsde niet achteruit. Dat nooit. "Ten eerste, ik ben niet je vriend, dus hou je kop over dat," Blafte hij in zijn gezicht. Genesis trok zijn wenkbrauwen op. Nou, niet veel wolven leken een probleem te hebben als hij zo praatte. Dit exemplaar blijkbaar wel. Jammer voor hem. "Ten tweede, prooi is mij nooit te slim af. Ik ben een uitmuntende jager en vang alles wat op mijn pad terecht komt. Jij met al dat extra gewicht op je zal vast wél moeite hebben met het vangen van je eten, niet?" Oew. Interessant. Nu was hij nog dik ook. Genesis gromde kort en vertrok zijn mond tot een scheve grijns. "Of eet je planten, vandaar dat je zo mollig bent?" Eindigde de wolf zijn tirade. Genesis gaapte. Saai gesprek zeg. "Kun je niets beters verzinnen, vriend?" Zijn stopwoordje irriteerde de reu vast nog meer dan dat zijn woorden hem kwetsten. "Ik geloof dat jij zelfs nog niet in staat zou zijn om een plant te vangen. Ze zijn intelligenter dan je denk. Stukken intelligenter dan jij bent, blijkbaar. Je moet ze niet gaan onderschatten. Straks vallen ze je aan. Je maakt geen schijn van kans, vriend." Genesis keek de reu aan met een uitdagende blik. Zou de reu hem nu wèl aanvallen, of was het allemaal maar stoere praat geweest, in een poging om hem te intimideren?

»»-------------¤-------------««

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Dagon
avatar

Aantal berichten : 69
Pawprints : 60
Naam : Megaaaaan!
Leeftijd : 22

Karakterprofiel
Roedel: You really think those poodles can hold me down?
Leeftijd: 4 jaar
Partner: Hell. No.

BerichtOnderwerp: Re: Hero of the Dawn   zo jan 29, 2012 3:29 am

"Kun je niets beters verzinnen, vriend?" Genesis leek het woordje 'vriend' expres te gebruiken om de zwarte reu alleen nog maar meer uit zijn humeur te halen. Daarmee had hij wel het zwakste punt van Dagon gevonden. Hij kon er niet tegen wanneer hij werd tegengesproken of werd uitgedaagd. In de ergste gevallen kon hij dan zijn zinnen verliezen en helemaal buiten zichzelf treden, wat dus eigenlijk betekende dat hij dan doordraaide en als een of andere malloot met een blinde waas voor zijn ogen zijn gesprekspartner begon aan te vallen zonder dat hem nog een halt kon toe worden geroepen. Dan zou hij net zo lang door gaan tot hij zelf moe werd, of tot het duidelijk was hoe vernederd zijn tegenstander was. "Ik geloof dat jij zelfs nog niet in staat zou zijn om een plant te vangen. Ze zijn intelligenter dan je denkt. Stukken intelligenter dan jij bent, blijkbaar. Je moet ze niet gaan onderschatten. Straks vallen ze je aan. Je maakt geen schijn van kans, vriend." "Serieus, waar héb je het over? Denk je dat ik dom ben of zo?" snauwde Dagon woest. Genesis had hem goed kwaad weten te maken. "Probeer nou niet te doen alsof ik niets weet. Je mag best denken wat je wilt, zolang er maar ergens in die lelijke rotkop van je een helder momentje is waarmee de waarheid tot het licht komt." Hij snoof arrogant en trok geïrriteerd met zijn oren. Als hij er zo over nadacht, leek Genesis best wel op hemzelf, alleen was de lichte reu een stuk beter in het beheersen van zijn woede. Maar dit was geen reden voor Dagon om nu ineens aardig te doen. Vijand was vijand, en bij hem zou dat nooit meer goed komen. "Heb jij geen betere dingen te doen dan een rede over planten of mijn intelligentie te geven? Maak jezelf nuttig en van een prooi voor me."


OOC: Yew, postsheet =]

»»-------------¤-------------««


Dagon . Raine
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://newyorkcity.actieforum.com
Gesponsorde inhoud



BerichtOnderwerp: Re: Hero of the Dawn   

Terug naar boven Ga naar beneden
 

Hero of the Dawn

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Feralis :: North :: Serenity Pinewoods-