PortalIndexKalenderFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen

Deel | 
 

 Dragon, Hello.

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 
AuteurBericht
Meadow
avatar

Aantal berichten : 32
Pawprints : 22
Naam : Pris.
Leeftijd : 22

Karakterprofiel
Roedel: Free forever.
Leeftijd: 1,5 Years.
Partner: I will suck your brains out.

BerichtOnderwerp: Dragon, Hello.   zo jan 08, 2012 7:07 am

Sneeuw bevond zich onder haar witte poten. Een schudkleur werd haar daardoor aangeboden. Dat was het voordeel van een witte vacht hebben, in de winter was je vrijwel ontzichtbaar. Haar vacht bood een warm dekbed tegen de opkomende kou die zich bij de sneeuw bevond. Het was ongeveer min 10 als het niet kouder was. Bomen met hier en daar nog bladeren, andere bomen waren geheel kaal omdat die gewoon geen bladeren meer hadden. In een rustig tempo bewoog haar slanke maar overbouwde lichaam zich voort. Meadow was jong, of eerder gezegd redelijk jong. Pas een leeftijd van 1,5 jaar had ze bereikt, hopelijk zouden daar nog vele bij komen, maar vechten moest ze ervoor doen. Haar geaardheid was slecht, op haar eigen manier dan tenminste. Beidehand, irritant, eigenwijs al die dingen behoorde bij Meadow. Niemand kon haar de weg wijzen, niemand kon haar de baas zijn. Toen een nieuwe geur haar neus betrad keek Meadow op, haar oren werden naar achteren gedraaid, haar blauwe kijkers werden op het wezen gericht. Aan ge geur was duidelijk te ruiken dat het een reu was, aangezien teven een andere geur met zich mee droegen. Na enkele secondes kwam de reu in beeld, een groot gebouwde volwassen reu van zo ongeveer vier jaar. Zijn vacht was aszwart, zijn ogen hadden een goudbruine kleur terwijl Meadow kort haar lichaam breder maken. ’Mogguuh.’ Een kille ondertoon bevond zich in haar stem, terwijl deze beidehand klonk namelijk. Ergens bevond zich deze kille ondertoon altijd in haar stem. Op een of andere manier.

&& Dagon.

~ Flutje, sorry. Moet nog een beetje inkomen met der. ~

»»-------------¤-------------««

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Dagon
avatar

Aantal berichten : 69
Pawprints : 60
Naam : Megaaaaan!
Leeftijd : 22

Karakterprofiel
Roedel: You really think those poodles can hold me down?
Leeftijd: 4 jaar
Partner: Hell. No.

BerichtOnderwerp: Re: Dragon, Hello.   zo jan 08, 2012 8:50 am

Met kalme, lome bewegingen bewogen de grote, zware poten van de reu zich voort. Vandaag was hij een beetje lusteloos. Hij had geen zin om actieve dingen te doen en hield zich een beetje teruggetrokken in het struikgewas van het bos om zo te voorkomen dat hij een andere wolf tegen zou komen, want dat kon hij nu echt niet hebben. Al dagen lang was hij uit zijn humeur, maar vandaag leek het zijn hoogtepunt te hebben bereikt. Hij snauwde elk klein dingetje dat in zijn buurt kwam af, van blaadjes die het waagden voor zijn snuit uit de boom te vallen tot muisjes die het waagden onder zijn poten te lopen. Daar kwam nog bij ook dat Dagon een hekel had aan de winter, het jaargetij dat nu heel Feralis in zijn greep hield. Er lag een laag sneeuw op de grond en af en toe trok de lucht grijs weg waarna hij wel kon raden wat er zou gebeuren. De sneeuw zou zich aan zijn dikke wintervacht hechten en hij zou binnen de kortste keren doorweekt zijn. Het was dat hij goed voor zichzelf kon zorgen en zelfs in dit jaargetij aan voldoende voedsel kon komen, anders wist hij zeker dat hij het niet had overleefd. Maar tja, de reu had zichzelf goed leren jagen, hij was een goede vechter en had dus eigenlijk best veel kans in deze barre wereld. Vechten met anderen was geen enkel probleem voor hem. Hij hield wel van bloed in zijn mond, plukken vacht tussen zijn nagels en de taaie vacht van zijn slachtoffer tussen zijn scherpe tanden. Zijn opvliegende karakter zorgde er dan ook vaak voor dat hij aan zijn behoeftes kon komen. Nee, Dagon was geen lieverdje. Praten hield hij niet van, lief gedoe was ook helemaal niks voor hem. Behalve voor zijn naasten. Daar had hij altijd al een zwak voor gehad. Het was dat hij niet goed was in vrienden maken, hij was erg onsociaal, en dat zijn familie er allang niet meer was, anders konden zij wel vertellen hoe aardig hij wel niet kon zijn eer je door zijn knetterharde buitenlaag was gekomen. Wolven moesten alleen heel erg hun best doen om door die laag te komen.
Ineens drong een onaangename geur zijn neus binnen. Dagon snoof eens goed in de lucht. De lucht droeg de geur van een wolventeefje, een jong teefje. Zonder dat hij het door had, liep hij richting de geur. Met zijn hoofd in een chagrijnige plooi liep hij naar het teefje toe, ook al ging dit tegen al zijn principes in. Het leek wel alsof hij werd getrokken door iets. Wat dat was, bleef hem een raadsel, maar hij kon het niet stoppen. Al snel kwam een witte teef met blauwe ogen in zicht. Zij had hem blijkbaar ook gezien, want ze begroette hem meteen. ”Mogguuh,” klonk haar slome, donkere stem. Dagon hield zijn kop schuin en keek haar met een chagrijnige blik aan. Hij twijfelde of ze een begroeting waard was, maar besloot uiteindelijk dat ze dat niet was. ”Popje, wat moet je?” vroeg hij haar met een snauwende toon in zijn stem. Hij wilde haar graag laten weten dat hij geen lieverdje was. Het klonk misschien ook een beetje raar dat hij haar vroeg wat ze moest, terwijl hij degene was die naar haar toe was gegaan. Nou ja, de schuld op iemand anders schuiven was ook iets wat hij graag deed.

Ik hoop dat je hier wat mee kunt o.o

»»-------------¤-------------««


Dagon . Raine
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://newyorkcity.actieforum.com
Meadow
avatar

Aantal berichten : 32
Pawprints : 22
Naam : Pris.
Leeftijd : 22

Karakterprofiel
Roedel: Free forever.
Leeftijd: 1,5 Years.
Partner: I will suck your brains out.

BerichtOnderwerp: Re: Dragon, Hello.   zo jan 08, 2012 9:23 am

Kort ademde Meadow in, de lucht was normaal. Behalve dan dat de geur van de reu voor haar neus er bij vermengd was. Alles wees erop dat hij niet bepaald vrolijk was, als je het haar vroeg. Meadow was nog goed, nog neutraal. Eerder slecht, op haar eigen manier. Sluw, snel en behendig was Meadow, maar ook op andere punten was ze wijzer. Leeftijd was voor haar niks, het was het innerlijk wat telde. De ervaring die je had, niet een simpel getal dat je leeftijd voor moest stellen. Haar zwarte hoofd werd ruw een kaar keer heen en weer geschud terwijl de zwarte reu voor haar neus zijn kop schuin hield, een chagrijnige blik was op die Meadow gericht terwijl haar blauwe ogen zich in de zijne boorde. ‘Popje, wat moet je?’ Een snauwende toon was hoorbaar in zijn stem. Gelukkig was dit dus geen braaf wolfje dat wilde spelen, dacht dat de hele wereld lief was, dacht dat het leven uit bloemetjes en bijtjes bestond. De perfecte wereld, die niet bestond. Meadow haar hoofd werd ruw omhoog gebracht, haar blik stond kort minachtend terwijl er enkele secondes nagedacht werd over de dingen die ze kon zeggen.. ’Wat ik moet? De vraag is eerder, wat moet jij?’ Ruw klonk haar stem. Haar lichaam was breed opgesteld, eigenlijk was het haar gewone houding. Een brede teef was ze, het kwam door het trainen, door haar verleden. Haar toekomst zou haar goed doen, beter dan ze kon bedenken. Niet als een goede teef, niet als een neutrale teef, maar als een slechte teef waarvan je geen begrip kon krijgen. Slecht op haar eigen, eigenwijze beidehande wijze.

~ Flutje, sorry! ~

»»-------------¤-------------««

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Dagon
avatar

Aantal berichten : 69
Pawprints : 60
Naam : Megaaaaan!
Leeftijd : 22

Karakterprofiel
Roedel: You really think those poodles can hold me down?
Leeftijd: 4 jaar
Partner: Hell. No.

BerichtOnderwerp: Re: Dragon, Hello.   zo jan 08, 2012 9:47 am

Het teefje leek Dagon een beetje bedenkend aan te kijken. Hij kaatste dezelfde blik terug om te laten zien dat ze moest oppassen met hoe ze naar hem keek. Hij hield er niet van om bekeken te worden, en zeker niet met blikken waar hij niet uit kon halen wat er van hem werd gedacht. Hij was een van die wolven die graag alles van iedereen wilde weten zonder iets prijs te geven over zichzelf. Door de jaren heen had de reu geleerd hoe hij op bepaalde manieren een blik moest onderscheiden van een andere met de juiste betekenis erachter. Maar nu kon hij niet uit haar blik halen wat ze van hem vond. Alleen maar dat ze nadacht. En dat irriteerde hem. "Wat ik moet? De vraag is eerder, wat moet jij?" snauwde het teefje hem toe. Ze leek zich breder te maken dan ze al was, misschien om hem te proberen te laten zien hoe groot en sterk ze wel niet was. Voor Dagon was dit maar een lachertje. Zelf was hij ook een grote, gespierde wolf. Vaak was hij degene die anderen intimideerde met zijn grootte, maar nu werd dit trucje eens een keer bij hem geprobeerd. Zonder het te kunnen laten, grinnikte hij en liet daarbij zijn blinkende tanden zien. "Niet veel. Gewoon een beetje rondhangen, de geur van eenzame teefjes volgen." Al snel kwam hij erachter hoe fout zijn antwoord wel niet klonk, alsof hij een of andere charmeur was die achter elk teefje aan rende die hij maar kon vinden. Maar zin om het te verbeteren had hij niet. Het was wel grappig om andere wolven op een verkeerd spoor te brengen van zijn karakter. Dan kon hij ze misschien later verrassen door zijn échte karakter naar voren te laten komen. "Maar dat gaat je eigenlijk niks aan," gromde hij naar haar. Zijn staart zwiepte ongeduldig heen en weer. Hij wilde meer over dit teefje te weten komen. Zonder een idee te hebben waar dit gesprek heen zou gaan, groef hij met zijn poot in de grond om zich een beetje een houding te kunnen geven terwijl hij wachtte op een reactie van het teefje die lang op zich liet wachten. Dagon zelf was geen spraakzame reu en negeerde liever elk woord die iemand tegen hem zei. De witte wolvin voor hem leek er ook zo'n eentje te zijn, hoewel hij dat nog niet echt vast kon stellen nu. Hiervoor moest hij dus wat meer van haar weten. Een beetje geïrriteerd door haar houding - hij was snel geïrriteerd - bedacht hij dat hij misschien zelf even de touwtjes in poten moest nemen door haar te vragen naar dingen, zodat ze niet de kans zou krijgen diezelfde dingen aan hem te vragen. "Zeg eens, welke naam draagt dit beest voor me?"

»»-------------¤-------------««


Dagon . Raine
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://newyorkcity.actieforum.com
Meadow
avatar

Aantal berichten : 32
Pawprints : 22
Naam : Pris.
Leeftijd : 22

Karakterprofiel
Roedel: Free forever.
Leeftijd: 1,5 Years.
Partner: I will suck your brains out.

BerichtOnderwerp: Re: Dragon, Hello.   zo jan 08, 2012 10:25 am

‘Niet veel. Gewoon een beetje rondhangen, de geur van eenzame teefjes volgen.’ Haar houding bleef het zelfde, Meadow was niet iemand die snel prijs gaf over zichzelf, zo leek dus ook de reu voor haar neus erover te denken. Best grappig als ze het zichzelf zo bedacht. Wat de reu had gesproken, klonk behoorlijk fout. Vooral het laatste. Toen een grinnikje zijn snuit verliet, zijn tanden zichtbaar werden, reageerde Meadow hier niet eens op. Het intresseerde haar eigenlijk niet zo heel veel wat de reu voor haar neus wel en niet deed. ’Dus je bent er zo ééntje. Een hopeloze romantiqeus – hopelijk schrijf ik het goed - of een lady’s killer.’ Sprak ze op dezelfde toon waarop ze eerder gesproken had. ‘Maar dat gaat je eigenlijk niks aan,’ Gromde hij. Meadow haar houding was nog geen sprankje veranderd. De reu mog dan wel ouder zijn, meer ervaring hebben en groter zijn, toch intresseerde het haar niet. Ergens leek ze hem zelfs te irriteren, dat was nog eens fijn. ‘Zeg eens, welke naam draagt dit beest voor me?’ Haar blauwe ogen werden even verveeld van hem afgetrokken, op de omgeving gericht. De bomen waren afentoe nog steeds bladeren aan het verliezen, behoorlijk irritant dus. Na enkele secondes werden haar kijkers weer op de reu gericht. ’Eigenlijk gaat je het niks aan..’ Sprak ze op een kille toon richting hem terwijl haar witte hoofd zich iets kantelde om weer de eerder gehouden houding aan te nemen. ’Meadow..’ Sprak ze kort, duidelijk en toonloos richting hem terwijl haar blauwe kijkers zich over zijn lichaam lieten glijden om weer bij zijn ogen uit te komen. Het was behoorlijk leuk, om hem te kunnen irriteren namelijk. ’Wat is jouw naam meneer de charmeur?’ Kort werd haar poot opgetild, haar gewicht iets verplaatst waarna haar poot terug in de sneeuw geparkeerd werd terwijl haar ogen weer op hem gericht werden omdat deze kort afgedwaald waren geweest. ’Dus, jij loopt hals over kop achter de dames aan. Aparte hobby.’ Sprak ze kalm terwijl ze een keer diep inademde en haar staart zich kort heen en weer bewoog om weer doelloos stil te hangen. Kort dacht ze aan andere dingen eventjes, aan hoe ze überhoud hier terecht was gekomen, niet dat het haar nog intresseerde maar het zette haar wel even aan het denken. ’Wat is je doel, zoveel mogelijk nakomelingen op de wereld droppen of alleen verleiden, bedreigen, misleiden en in de steek laten?’ Gooide Meadow er ook nog eens achteraan.

~ Hopelijk is ie zo goed ~

»»-------------¤-------------««

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Dagon
avatar

Aantal berichten : 69
Pawprints : 60
Naam : Megaaaaan!
Leeftijd : 22

Karakterprofiel
Roedel: You really think those poodles can hold me down?
Leeftijd: 4 jaar
Partner: Hell. No.

BerichtOnderwerp: Re: Dragon, Hello.   di jan 10, 2012 4:21 am

[Romanticus zegt mijn Word, maar ik had het zelf met een k willen schrijven xD]

Dagon kon geen verandering zien in de houding die het teefje tegenover hem had. Hij vond het amuserend hoe sterk ze zich probeerde te houden, terwijl hij bijna wel kon raden hoe bang ze van binnen was. Toch, dit was maar een kleine gedachte die door zijn hoofd zweefde, het zou net zo goed niet waar kunnen zijn. Zo ging het wel vaker bij hem. Hij bedacht zijn eigen dingen over iemand en zorgde ervoor dat het persoon voor hem net zo zou reageren als hij wilde. Hij vond het heerlijk om gelijk te hebben en om gelijk te krijgen. Hij deed er dus ook bijna alles aan om zover te komen. "Dus je bent er zo ééntje. Een hopeloze romanticus of een lady’s killer," gromde het teefje bijna toonloos naar hem. Dagon zwiepte geïrriteerd zijn hoofd even weg en rolde met zijn ogen, waarna hij zijn blik weer op haar blauwe kijkers richtte. "Ja, natuurlijk, popje. Wat jij wilt," snauwde hij haar eentonig toe. Dit was nou net iets wat hij probeerde te voorkomen, zo'n vooroordeel over hem te laten ontwikkelen, maar eigenlijk kon hij het teefje wel een beetje gelijk geven met haar opmerking. Hij mocht het dan wel niet zijn, partners, teefjes en ander gespuis was echt niks voor hem, het was wel grappig dat er zo over hem werd gedacht, nu al, door één verkeerde opmerking door hemzelf. "Eigenlijk gaat het je niks aan," was de eerste reactie van de witte wolvin toen Dagon haar naar haar naam vroeg. Bwáh, zijn tekst stelen. Hoe origineel. 'Meadow," kwam er uiteindelijk uit. Dagon perste zijn lippen op elkaar terwijl hij naar het nukkige antwoord luisterde. Hij kon er niet tegen als anderen weigerden met hem te praten. Hij vond dat hij er aardig angstaanjagend uitzat voor een reu, en anders maakte hij het nog wel wat angstaanjagender door een gevecht aan te gaan of zoiets. Maar zulke antwoorden, de antwoorden die Meadow haar gaf, duldde hij niet. Hij had erg veel eisen gesteld aan een goed gesprek, zoveel dat zo'n gesprek eigenlijk nog nooit was voorgekomen. Zo moest hij niet geïrriteerd worden, moest hij de duidelijke overhand hebben in een gesprek, mocht hij niet worden tegengesproken en eiste hij ook een beetje respect te krijgen. Misschien had hij zijn eisen expres een beetje belachelijk hoog gemaakt. Praten was niks voor hem, en nu had hij tenminste goede smoezen om snel boos te worden. "Wat is jouw naam meneer de charmeur?" Dagon glimlachte toen hij haar het door haar gejatte antwoord in zijn kop opkwam. Eigenlijk zou hij het gewoon moeten zeggen. Hij kon er vast wel wat irritatie mee loswerken wanneer hij dat zou zeggen. "Dat gaat je niets aan," echode hij met een geniepige glimlach rond zijn lippen. "Maar omdat jouw charme me wel aanspreekt, gun ik je mijn naam. Dagon, en zo blieft ik ook genoemd te worden." De reu vond het wel grappig om zijn nieuwe identiteit aan te nemen als lady's killer. Dan kon hij tenminste nog wat interessants maken van deze ontmoeting. "Dus, jij loopt hals over kop achter de dames aan. Aparte hobby," keurde Meadow hem. Quasi-beledigd keek Dagon haar aan, waarna zijn gezicht in een grauw wegtrok. "Dat durf je al te zeggen terwijl ik jouw hobby's nog niet eens gehoord heb?' smeet hij haar toe. Hier was hij dus niet van gediend. Een vooroordeel over een ander hebben vond hij best, maar als anderen er eentje over hém hadden, was hij er al gauw mee aan. Zijn staart zwiepte geïrriteerd heen en weer terwijl hij haar fel aankeek. "Wat is je doel, zoveel mogelijk nakomelingen op de wereld droppen of alleen verleiden, bedreigen, misleiden en in de steek laten?' "Het liefst allemaal, schatje. Pas maar op, want het zou zo nog eens kunnen zijn dat jíj mijn volgende slachtoffer bent," snauwde Dagon. Hij liet zijn stem sarcastisch klinken en zijn mond trok in een rechte streep. "Maar eigenlijk zijn er nog veel leukere dingen die ik doe. Ik maak anderen bang, en met één verkeerde beweging druk ik ze tegen de grond en bijt ik hun nekjes door." Ook al had hij niet echt verwacht dat hij het teefje hiermee bang zou maken, hij vond het wel leuk om over te praten. Hij probeerde haar een beetje af te leiden van dat charmeur-onderwerp en wilde het hebben over dingen die híj leuk vond om over te praten en om te doen. Uitdagend keek hij haar aan en hij zette een paar stappen naar voren om te laten zien dat hij niet bang was voor een reactie van haar, zelfs niet voor welke reactie dan ook. Dagon kende geen angst. Hij maakte angst, dat was alles wat hij erover wist. Het was een zwakte van het lichaam, en hij had ervoor kunnen zorgen dat deze zwakte volkomen was weggevaagd. Hij zou zijn ouders er voor moeten bedanken, maar dat deed hij niet. Zijn ouders waren lafaards, mietjes, poedeltjes. Nee, van zijn ouders moest hij het niet hebben. Het was een doel die hij zelf had bereikt, met zijn eigen kracht. Hulp van andere had hij niet nodig gehad, en zou hij ook nooit nodig hebben. Oh, wat was hij toch een heerlijk koppige wolf.

Niet veel nieuws... Ik hoop dat je er op kunt reageren ;3

»»-------------¤-------------««


Dagon . Raine
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://newyorkcity.actieforum.com
Meadow
avatar

Aantal berichten : 32
Pawprints : 22
Naam : Pris.
Leeftijd : 22

Karakterprofiel
Roedel: Free forever.
Leeftijd: 1,5 Years.
Partner: I will suck your brains out.

BerichtOnderwerp: Re: Dragon, Hello.   di jan 10, 2012 10:40 am

De reu rolde met zijn ogen terwijl hij sprak. ‘Ja, natuurlijk, popje. Wat jij wilt.’ Snauwde hij haar toe. Dat was dus een gevoelige snaar. Bingo. Het was best grappig om de reu even op z’n dak te jagen. Het waren altijd die dingen waar Meadow het meeste van genoot. Andere gek maken was echt haar ding. ‘Dat gaat je niets aan.’ Echode zijn stem terwijl een geniepige glimlach rond zijn lippen. ‘Maar omdat jouw charme me wel aanspreekt, gun ik je mijn naam. Dagon, en zo blieft ik ook genoemd te worden.’ Kort knikte Meadow een keer, haar blauwe kijkers op de zijne gericht terwijl ze een keer diep inademde. De grote zwarte chameur droeg dus de naam Dagon, een zeer aparte naam. Helaas moest Meadow het daar maar mee doen, geen aparte vreemde namen.. Oké het een aparte naam maar vreemd was ie helaas niet te noemen. ’Wat jij wilt. Je bent van Meneer de Chameur gepromoveerd tot Dagon.’ Meadow haar stel was ijziger dan daarstraks, haar respect moest je verdienen. Dat was niet iets wat je zomaar kreeg. Even als haar woorden en haar enkele bedankjes, die eens in het jaar uitgesproken werden. ‘Dat durf je al te zeggen terwijl ik jouw hobby’s nog niet eens gehoord heb?’ Smeet Dagon haar toe, auw. Die hakte er wel eventjes in. ’Oh, die zijn niet zo intressant als die van jouw. Dagon.’ Smeet ze meteen terug op een kalme toon met een duidelijke ijzige kille ondertoon. ‘Het liefst allemaal, schatje. Pas maar op, want het zou zo nog eens kunnen zijn dat jij mijn volgende slachtoffer bent.’ Snauwde terwijl zijn stem sarcastisch klonk en zijn mond een rechte streep werd. Meadow schudde haar hoofd een keer heen en weer terwijl ze hem nog steeds aan keek. ’Weet je zeker dat ik het slachtoffer word.. Ik ben eerder dat jij het slachtoffer van je eigen daad zou worden.’ Klonk haar stem ook sarcastisch terwijl Dagon alweer verder sprak. ‘Maar eigenlijk zijn er nog veel leukere dingen die ik doe. Ik maan anderen bang, en met één verkeerde beweging druk ik ze tegen de grond en bijt ik hun nekjes door.’ ’Zo, dus je bent ook nog een moordenaar. Doe maar luxe, twee beroepen dus.’ Meadow bewoog haar lichaam niet toen Dagon enkele stappen naar voren had gezet. ’Helloween is zeker je best verdiende dag?’ Dacht Meadow luid op na terwijl haar lichaam een kleine pas naar voren had gezet. De afstand tussen hun in, was flink verkleind door die passen van beide kanten maar het boeide Meadow niks eigenlijk. ’Jammer dat je zo oud bent.. Je was zeker m’n type geweest..’ Sarcastisch klonk haar stem, misschien had hij zeker haar type kunnen zijn. Beide hadden één ding gemeen, en dat was hun koppigheid. Luid en duidelijk dat die overeen kwam met elkaar. Misschien dat ze meerdere dingen gemeen hadden, maar voor zover, was het nog onbekend. Meadow haar blauwe kijkers werden weer op die van haar overbuurman Dagon gericht. Geweldig was dit spelletje gewoon eigenlijk.

~ Je post was super goed! Hopelijk kan je ook iets met de mijne =) ~

»»-------------¤-------------««

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Dagon
avatar

Aantal berichten : 69
Pawprints : 60
Naam : Megaaaaan!
Leeftijd : 22

Karakterprofiel
Roedel: You really think those poodles can hold me down?
Leeftijd: 4 jaar
Partner: Hell. No.

BerichtOnderwerp: Re: Dragon, Hello.   wo jan 11, 2012 4:28 am

Op een of andere manier leek Meadow een beetje teleurgesteld te zijn toen Dagon zijn naam aan haar prijs gaf. Hij kon niet zien waarom, en had ook geen flauw idee waar het op sloeg, dus deed hij alsof hij haar blik in haar ogen niet gezien had en haalde luidruchtig zijn neus op toen ze begon te praten. "Wat jij wilt. Je bent van Meneer de Charmeur gepromoveerd tot Dagon." De reu knikte goedkeurend maar hield zijn kop wantrouwend hoog. Het viel hem allang al mee dat ze hem niet 'Dragon' waagde te noemen, een bijnaam die hij al door vele wolven had gekregen. Hij vond het een verschrikkelijke bijnaam, het sloeg nergens op. Draken waren heel anders dan hij was. Ja, ze waren allebei vurig - haha - en draken waren vast net zo gemeen als hij waren, vond hij het geen toepasselijke bijnaam. Al snel trok Meadow hem uit zijn gemijmer door hem te vertellen dat haar hobby's vast niet zo interessant waren als die van hem, waarna hij haar weer iets toesmeet. "Weet je zeker dat ik het slachtoffer word.. Ik ben eerder dat jij het slachtoffer van je eigen daad zou worden," gooide ze terug. Dagon gromde waarschuwend. Waar had ze het in godsnaam over? Dacht ze echt dat hij zo dom was? Hij mocht dan wel niet nadenken over zijn daden voor hij deze uitvoerde, hij was niet zo dom zichzelf te verwonden terwijl hij tegen een ander vocht. Nee, zijn IQ reikte wel even verder dan dat. "Zo, dus je bent ook nog een moordenaar. Doe maar luxe, twee beroepen dus," zei Meadow droog. Het was natuurlijk een en al sarcastisch bedoelt. "Halloween is zeker je best verdiende dag?" Dagon keek haar strak aan en keek met zijn ogen diep in de hare. "Hoe raad je het?" zei hij ongeamuseerd. De afstand tussen beide wolven was kleiner geworden doordat de reu een paar stappen naar voor had gezet, maar het leek duidelijk geen indruk te maken op het teefje. Geïrriteerd zuchtte hij. Dit teefje was lastig en werkte niet echt mee. Ze zou nu zo'n beetje jankend om haar mammie moeten schreeuwen, maar ze bleek zich nog steeds sterk te houden. "Jammer dat je zo oud bent.. Je was zeker m'n type geweest.." Dagon wist dat ze het sarcastisch bedoelde, en dat was ook duidelijk te horen, maar hij kon het niet helpen haar iets toe te snauwen. "Dan moet ik je nog een teleurstelling geven, kindje van me. Ik val niet op snotapen zoals jij," blafte hij naar haar. Geërgerd draaide hij zijn rug naar haar toe. Hij voelde zijn maag knorren, maar dwong zich in te houden en niet te gaan jagen. Het zou vast overkomen als een of andere slechte smoes, hoewel beide wolven nu wel konden raden dat dit gesprek niet tot iets goeds uit zou lopen. Met een lege blik staarde Dagon naar de bomen voor hem zonder echt te beseffen waar hij naar keek. Dit waren van die rare momenten waarbij hij kon staren naar dingen zonder weg te kunnen kijken. Hij zag niks, maar kon zijn ogen ook niet ergens anders op richten. Een koude rilling verbrak de korte vloek en hij schudde wild zijn kop. Nu hij geen afleiding meer had van het irritante teefje, begon de honger hem steeds meer te plagen. Ineens schoot hem een idee te binnen. Zou hij het voor elkaar kunnen krijgen om Meadow een prooi voor hem te laten vangen? Ach ja, niet geschoten is altijd mis. Met een zwaai van zijn kop draaide hij zich half om haar. "Hé. Ik heb een mooi klusje voor je als je daar toch een beetje nutteloos staat te doen. Je kunt me wel een van die heerlijke herten vangen, kunnen we hem fijn samen delen en doen we alsof dat leeftijdsverschil niks is. Zie het als een date, van jouw kant dan." Het voorstel klonk raar en zou zeker worden afgewezen, maar Dagon vond het leuk om door te gaan op de opmerking die eerst zo sarcastisch had geklonken. Had ze er maar niet over moeten beginnen.

»»-------------¤-------------««


Dagon . Raine
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://newyorkcity.actieforum.com
Meadow
avatar

Aantal berichten : 32
Pawprints : 22
Naam : Pris.
Leeftijd : 22

Karakterprofiel
Roedel: Free forever.
Leeftijd: 1,5 Years.
Partner: I will suck your brains out.

BerichtOnderwerp: Re: Dragon, Hello.   wo jan 11, 2012 5:44 am

‘Hoe raad je het?’ Meadow keek hem kort aan, eigenlijk had ze gewoon zo’n gevoel gehad. ’Was niet zo moeilijk te raden.’ Sprak ze kalm maar serieus. Haar blauwe kijkers nog steeds op hem gericht. Ergens sprak Dagon haar aan, op een vreemde manier. Meestal had Meadow bij iedereen een on uitgesproken mening, een gevoel dat zé die persoon gewoon niet mocht. Een grote haat voor diegene had die haar pad kruiste op dat moment. Eigenlijk was Meadow op dit moment nog erg ‘vriendelijk’ voor haar doen. Misschien moest ze maar genieten van het moment, dat ze zo relaxt was. ‘Dan moet ik je nog een terleurstelling geven, kindje van me. Ik val niet op snotapen zoals jij,’ Werd haar toegeblaft. Geérgerd had Meadow met haar ogen gerold. Kende de reu voor haar neus het woord sarcasme niet.. Uhm, ze kon tegen in gaan, eigenlijk was dat best.. Verleidelijk. ’Awh, wees blij. Ik zal me niet zo snel binden aan iemand zoals jij.’ Sprak haar stem bloedserieus waarbij haar ondertoon de overhand kreeg. Meadow wilde gewoon geen partner, geen relatie, geen kinderen. Het was allemaal nog niet ter spraken gekomen, ze was te jong. Punt. Einde verhaal gewoon. Verder wilde ze hier niet eens over nadenken. Toen Dagon zichzelf omdraaide en zijn rug tegen haar keerde, keek ze lichtjes verbaasd. Dit was de ultime kans om hem aan te vallen, zijn vacht tussen haar tanden te voelen scheuren, zijn bloed tussen haar tanden te voelen. Nee, misschien kon ze hem beter niet aanvallen. Niet nu, het was het verkeerde moment gewoon. Als je het haar vroeg tenminste, maar meestal zat Meadow in dat soort dingetjes erg fout. Haar richtingsgevoel was niet altijd even goed namelijk. Toen Dagon zich half omdraaide en sprak deed Meadow enkele passen naar voren toe. ‘Hé. Ik heb een mooi klusje voor je als je daar toch een beetje nutteloos staat te doen. Je kunt me wel een van die heerlijke herten vangen, kunnen we hem fijn samen delen en doen we alsof dat leeftijdsverschil niks is. Zie het als een date, van jouw kant dan.’ Meadow haar tanden werden licht ontbloot bij dit afschuwelijke voorstel, hoe durfde hij? Snel werd haar houding hersteld en richtte Meadow haar blauwe kijkers weer op de zijne. ’Zie ik eruit als een hopeloos geval? Nee. Bovendien, je hebt vier poten en een bek vol tanden die het werk ook kunnen doen.’ Sprak ze op een snauwende toon. Het was gewoon de waarheid. Punt, uit. ’Ik? Een date met jou? Blijf lekker dromen.’ Sprak ze sarcastisch terwijl haar lichaam zich een kwartslag draaide. ’Als jij nou is gezellig een hert gaat vangen, dan kan je op de terug weg je bos bloemen en kaarsjes ophalen.. Vergeet je het chocolade hart niet?’ Sprak ze kort op een poeslieve toon waarna haar lichaam weer de verharde houding aan nam.

»»-------------¤-------------««

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Dagon
avatar

Aantal berichten : 69
Pawprints : 60
Naam : Megaaaaan!
Leeftijd : 22

Karakterprofiel
Roedel: You really think those poodles can hold me down?
Leeftijd: 4 jaar
Partner: Hell. No.

BerichtOnderwerp: Re: Dragon, Hello.   vr jan 13, 2012 5:04 am

"Awh, wees blij. Ik zal me niet zo snel binden aan iemand zoals jij," had Meadow naar hem gegromd. Wees blij? Waar moest hij dan blij mee zijn? Dagon had haar toch net verteld dat hij helemaal geen zin had in snotapen zoals zij? Hij schudde zijn machtige kop en draaide zich met een ruk om. Af en toe snapte hij niks van teefjes. Ze waren zo... apart. Altijd twijfelden ze over van alles en nog wat, ze verdraaiden de waarheid zo dat het voor hen goed uitkwam... Het waren smerige liegbeesten, maar toch kon hij zichzelf niet stoppen om ze leuk te vinden. Sommige dan. Over alles had hij een vooroordeel, en die voor teefjes was het grootste, maar het was ook het enige vooroordeel die hij bereid was om bij te draaien. Hij wist dat teefjes wel het best te vertrouwen waren, vergelijken met de reutjes dan. Maar toch vond hij de meeste watjes, aanstellers en dus liegbeesten.
Toen Dagon Meadow had gevraagd om een prooi voor hem te vangen, leek ze daar niet echt gediend van te zijn. "Zie ik eruit als een hopeloos geval? Nee. Bovendien, je hebt vier poten en een bek vol tanden die het werk ook kunnen doen," werd hem toegromd. Dagon gromde terug maar weigerde zich om te draaien om een antwoord in haar gezicht terug te spugen. "Ten eerste: ja, je ziet eruit als een hopeloos geval. Ten tweede: ik ben me er erg goed van bewust dat ik vlijmscherpe tanden heb, en mijn poten kunnen me kilometers ver dragen. Maar dat betekend niet dat ik zin heb om eten voor mezelf te vangen als er zo'n machteloos wolfje in de buurt is die het klusje makkelijk voor me kan klaren." De reu verbaasde zichzelf met zijn enorme woordenstroom. Normaal hield hij zich nog wel in om zo een hele preek te voorkomen, maar nu kon hij het gewoon niet laten. Beduusd beet hij zijn kaken op elkaar. Hij had nu wel genoeg tegen haar gezegd. Hij kon nu weer met halve zinnen gaan spreken. "Ik? Een date met jou? Blijf lekker dromen." Dagon kon de hete adem van het teefje bijna in zijn nek voelen. Het deed hem niets, maar hij kon er wel van genieten hoe opgefokt ze was geraakt van zijn voorstel. Het leek alsof ze zich er heel druk om aan het maken was, ze deed bijna alsof ze gedwongen werd. Oh, wacht eens, ze wérd ook gedwongen. "Als jij nou is gezellig een hert gaat vangen, dan kan je op de terugweg je bos bloemen en kaarsjes ophalen.. Vergeet je het chocolade hart niet?" De quasi-lieve stem die Meadow opzette, irriteerde Dagon mateloos. Met een chagrijnige kop draaide hij zich om en zag dat ze zo dichtbij stond, dat hun snuiten elkaar nu bijna aanraakten. "Ik zou je kop maar dichthouden, dame. Je mag dan wel niet bang voor me zijn, maar als ik straks aan je nek hang, piep je wel anders," blafte hij in haar gezicht. Zijn ogen schoten vuur, zijn lippen waren vervaarlijk opgetrokken. Dagon had de haren op zijn nek omhoog gezet en zijn oren lagen plat tegen zijn schedel aangedrukt. Hij was in staat haar zo aan te vallen, maar hij hield zich nog even in om te kijken hoe Meadow hierop zou reageren. Misschien was ze toch niet zo braaf als hij had gedacht, en zou ze hem aanvallen voor hij er de tijd voor had. Of ze ws verstandig en haalde verdomme nú een prooi voor hem. "Dus, luister naar me, en goed. Jij haalt voor mij een heerlijke prooi. We delen hem, als je dat nodig vind. Zolang ik mijn eten maar krijg."

»»-------------¤-------------««


Dagon . Raine
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://newyorkcity.actieforum.com
Gesponsorde inhoud



BerichtOnderwerp: Re: Dragon, Hello.   

Terug naar boven Ga naar beneden
 

Dragon, Hello.

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Feralis :: West :: Softbreath Forest-